مقالات طراحی اپ موبایل

در قبال تهدید‌ها مختلفی که به بعضا از اشکال آن ها در صدر اشاره شد، بخش اعظمی از برنامه نویس ها از روشهای معمولی و همگانی – که در بخش اعظمی از اینترنت سایتها و وبلاگها به آنان اشاره گردیده است- استعمال می نمایند (بعنوان نمونه به کارگیری از روشهای اول تشخیص محیطهای root و یا این که jailbreak) و سعی طراحی اپلیکیشن در مشهد می نمایند با به کارگیری از استراتژی موسوم به "خودت انجامش بده" (DIY: Do It Yourself) این جراحت پذیری ها را رفع کنند یااینکه از ابزارهای بدون‌پول جانور مانند Proguard به کارگیری می نمایند. ولی نفوذگران با اگاهی از این مکانیزمهای معمولی و ابتدایی، به آسانی آن‌ها‌را بدور زده و به داده ها حساس اپلیکیشن دست پیدا می نمایند. در واقع در‌این‌حالت‌ گسترش دهندگان/مالکان نرم افزار به زخم پذیری اپ خویش واقفند، البته آنرا دستکم چک می نمایند.

امن سازی در قبال تهاجم ها ایستا
چاره اصولی به خواسته دفاع از نرم افزار های موبایلی، به کار گیری از راهکارهای امنیت یک سری لایه میباشد که در کنار پناه از متن اپلیکیشن در قبال تهدید‌ها ایستا، آنان‌را در قبال تهدید‌ها پویا نیز نگهداری می نماید. امن سازی کد، ابزاری توانمند برای حفظ از APK و SDK ها بر روی هر دو پلتفرم اندروید و iOS میباشد. در‌این نحوه می قدرت با انجام سیاستهای امنیتی متفاوت (مانند درهم سازی (Obfuscation) و رمز گذاری(Encryption)) در لایه های گوناگون، متن کد اپ را امن نمود. براین اساس قابلیت مهندسی معکوس اپلیکیشن بوسیله ابزارهای متفاوت (اعم از اتوماتیک و دستی) وجود نخواهد داشت و بررسی ایستای اپلیکیشن بوسیله نفوذگران، بسیار مشقت بار گردد.

درهم سازی (Obfuscation)

با به کار گیری از درهم سازی، متن کد بعداز بازخوانی متن از روی پوشه نصبی به وسیله decompiler، نا مفهوم و نا مفهوم شود. ولی این درهم سازی، هیچ اثری بر کوشش نرم افزار نخواهد داشت. روشهای درهم سازی بسیار متنوع می‌باشند و در یک تیم بندی کلی عبارتند از:

درهم سازی نامها (Name Obfuscation): عبارت میباشد از تغییر و تحول نامها و مشخصه های گزینه به کار گیری در متن نرم افزار؛ بگونه ای که قابلیت و امکان یافتن رابطه معنادار دربین نامهای مهم و نامهای تغییر‌و تحول یافته و ردیابی آنان وجود نداشته باشد.
درهم سازی جریان داده (Control Flow Obfuscation): به معنی درهم سازی جریان منطقی اپلیکیشن میباشد؛ بگونه ای که منطق اپلیکیشن غیر قابل حدس و غیر قابل فهم گردد.
درهم سازی رابطه ها (Arithmetic Obfuscation): به درهم سازی ارتباط ها محاسباتی و منطقی معمولی گفته می‌گردد تا منطق محاسباتی اپ از نظر مهاجمان پنهان و مستتر بماند.
رمز گذاری (Encryption)

کد گذاری روشی برای یقین از عدم خوانایی داده ها حساس باطن کد نرم‌افزار در هنگامی میباشد که اپلیکیشن در درحال حاضر ایفا وجود ندارد. در حین انجام این داده ها ناخوانا، رمزگشایی گردیده و آیتم به کارگیری قرار می‌گیرد. براین اساس داده ها تنهاً در طی نیاز و در فراخوانی در متن نرم افزار در طی جاری ساختن، رمزگشایی شود. جهت یقین سفارش می شود که رمز گذاری در لایه های متعدد اپ صورت بپذیرد. بعضا از گونه های ابتدایی کد گذاری ها عبارتند از: رمز گذاری فن ها (String Encryption)، رمز گذاری کلاسها (Class Encryption)، سر نگاری داراییها (Asset Encryption) و رمز گذاری منابع (Resource Encryption).

در قبال تهدید‌ها مختلفی که به بعضا از اشکال آن ها در صدر اشاره شد، بخش اعظمی از برنامه نویس ها از روشهای معمولی و همگانی – که در بخش اعظمی از اینترنت سایتها و وبلاگها به آنان اشاره گردیده است- استعمال می نمایند (بعنوان نمونه به کارگیری از روشهای اول تشخیص محیطهای root و یا این که jailbreak) و سعی طراحی اپلیکیشن در مشهد می نمایند با به کارگیری از استراتژی موسوم به "خودت انجامش بده" (DIY: Do It Yourself) این جراحت پذیری ها را رفع کنند یااینکه از ابزارهای بدون‌پول جانور مانند Proguard به کارگیری می نمایند. ولی نفوذگران با اگاهی از این مکانیزمهای معمولی و ابتدایی، به آسانی آن‌ها‌را بدور زده و به داده ها حساس اپلیکیشن دست پیدا می نمایند. در واقع در‌این‌حالت‌ گسترش دهندگان/مالکان نرم افزار به زخم پذیری اپ خویش واقفند، البته آنرا دستکم چک می نمایند.

امن سازی در قبال تهاجم ها ایستا
چاره اصولی به خواسته دفاع از نرم افزار های موبایلی، به کار گیری از راهکارهای امنیت یک سری لایه میباشد که در کنار پناه از متن اپلیکیشن در قبال تهدید‌ها ایستا، آنان‌را در قبال تهدید‌ها پویا نیز نگهداری می نماید. امن سازی کد، ابزاری توانمند برای حفظ از APK و SDK ها بر روی هر دو پلتفرم اندروید و iOS میباشد. در‌این نحوه می قدرت با انجام سیاستهای امنیتی متفاوت (مانند درهم سازی (Obfuscation) و رمز گذاری(Encryption)) در لایه های گوناگون، متن کد اپ را امن نمود. براین اساس قابلیت مهندسی معکوس اپلیکیشن بوسیله ابزارهای متفاوت (اعم از اتوماتیک و دستی) وجود نخواهد داشت و بررسی ایستای اپلیکیشن بوسیله نفوذگران، بسیار مشقت بار گردد.

درهم سازی (Obfuscation)

با به کار گیری از درهم سازی، متن کد بعداز بازخوانی متن از روی پوشه نصبی به وسیله decompiler، نا مفهوم و نا مفهوم شود. ولی این درهم سازی، هیچ اثری بر کوشش نرم افزار نخواهد داشت. روشهای درهم سازی بسیار متنوع می‌باشند و در یک تیم بندی کلی عبارتند از:

درهم سازی نامها (Name Obfuscation): عبارت میباشد از تغییر و تحول نامها و مشخصه های گزینه به کار گیری در متن نرم افزار؛ بگونه ای که قابلیت و امکان یافتن رابطه معنادار دربین نامهای مهم و نامهای تغییر‌و تحول یافته و ردیابی آنان وجود نداشته باشد.
درهم سازی جریان داده (Control Flow Obfuscation): به معنی درهم سازی جریان منطقی اپلیکیشن میباشد؛ بگونه ای که منطق اپلیکیشن غیر قابل حدس و غیر قابل فهم گردد.
درهم سازی رابطه ها (Arithmetic Obfuscation): به درهم سازی ارتباط ها محاسباتی و منطقی معمولی گفته می‌گردد تا منطق محاسباتی اپ از نظر مهاجمان پنهان و مستتر بماند.
رمز گذاری (Encryption)

کد گذاری روشی برای یقین از عدم خوانایی داده ها حساس باطن کد نرم‌افزار در هنگامی میباشد که اپلیکیشن در درحال حاضر ایفا وجود ندارد. در حین انجام این داده ها ناخوانا، رمزگشایی گردیده و آیتم به کارگیری قرار می‌گیرد. براین اساس داده ها تنهاً در طی نیاز و در فراخوانی در متن نرم افزار در طی جاری ساختن، رمزگشایی شود. جهت یقین سفارش می شود که رمز گذاری در لایه های متعدد اپ صورت بپذیرد. بعضا از گونه های ابتدایی کد گذاری ها عبارتند از: رمز گذاری فن ها (String Encryption)، رمز گذاری کلاسها (Class Encryption)، سر نگاری داراییها (Asset Encryption) و رمز گذاری منابع (Resource Encryption).